Nola EZ utzi inor atzean

COVID19 osasun-krisia arreta-gune bihurtu da mundu osoan azken hilabeteetan, eta ia edozein berriak alde batera utzi du. Esnatzen hasten garen une honetan utzitako paisai antzekoa aurkitzen dugu, baina inklusioaren betaurrekoak janzten baditugu, aldaketak sumatzen hasiko gara.

Zaurgarritasun-egoeran zeuden pertsona horiek guztiek egoera larriagotu egin da. Jende askok galdu ditu bere lanak. Batzuek ezin izan diote aurre egin pisuari. Eta beste batzuek infernu bat bizi izan dute, komunikaziorik gabeko geletan, edo prostituzioan aritu diren pisuetan.

Krisi ekonomiko eta sozial ezkutua gero eta errealagoa da. Badakigu zertaz ari garen 2008ko krisia bizi dugunok. Baina gizartea oraindik ez zegoen berreskuratuta egoera berri honi aurre egiteko. Nafarroan, oraindik, 82.000 pertsona baino gehiago gizarte-bazterketako egoeran daude, 2008an baino askoz gehiago. Horregatik, orain inoiz baino gehiago, gizartea suspertzeko asmotan gaudenean, ezin ditugu alde batean utzi, eta gizarte honen zimenduak berrikusteko aukera ezin hobea da.

Hona hemen krisi honetatik inor atzean utzi gabe ateratzeko behar ditugun bost gakoak:

  • Enpatia: besteen oinetakoetan jartzeko, nola sufri dezaketen ulertzeko eta haien errealitatera hurbiltzeko. Inork ez du txiroa izatea aukeratzen, sistema oso batek pertsona batzuek bakarrik pairatzen duten desberdintasuna sustatzen du.
  • Elkartasuna: beharrezkoa une zailetan justizia sozialarekin konprometitzeko. Gure ingurune hurbiletik haratago begiratu behar da gizarte kohesionatuago bat eraikitzeko, pertsona ahulenak gizarte-bazterketa handiagoan ez erortzeko.
  • Inklusioa: beste lupa batekin begiratu eta horizontea gure inguruan zabaltzeko. Inguruan ditugun bizien eta giza esperientzien aniztasuna gogoan izatea beti.
  • Gizatasuna: besteenganako maitasuna, ulermena edo elkartasuna sentitzeko gaitasuna sustatzeko. Aurreiritzi guztiak alde batera utzita.
  • Ausardia: tokatzen zaigun tokitik gizarteratzearen aldeko apustu irmoari aurre egiteko, dela herritartasunetik, dela administrazio publikotik, dela gizarte zibiletik, bazterketa-diskurtsoek, klasistek, arrazistek, xenofoboek… azken batean, aporofoboek, beldurtu gabe.
Posted in Sin categoría.